maandag 16 april 2018

De psychologe J.M. Perquin-Gerris was al jong ambitieus maar heeft een buitenkans gemist

Als de psychologe Dra. Johanna Josepha Maria Gerris, geboren op 9 maart 1919 te Den Bosch, in 1947 huwt met Herbertus T. Perquin, geb.1908 te Leiden, gaan beiden wonen op zijn adres aan de St. Olofssteeg 4 huis. Na twee jaar verhuizen beiden nog naar twee plaatsen in Amsterdam en later Bloemendaal. Beiden krijgen drie zoons, een in elk geval in 1952.
Herbertus is in 1948 chef amusement bij de KRO en neef van Lambertus H. Perquin O.P. (1865-1938), de oprichter van deze katholieke omroep

St Olofssteeg 4 huis

Als Ida Peerdeman in 1955 wordt ondervraagd door een drietal deskundigen onder wie onze zich nu noemende Dra. J.M. Perquin-Gerris bevindt deze vrouw zich dus midden in de opvoedingstijd.

Als datum van doctoraal is normaliter de 28-jarige leeftijd te stellen, dus om 1947 en in 1950 is ze al als Dra. vermeld  Zij heeft dus grotendeels tijdens de bezettingstijd gestudeerd. Het afleggen van een ariërverklaring was niet verplicht maar wie wel tekende werd na de bevrijding van de universiteit verwijderd.

In feite is ze dus een beginner-psychologe met gebruikmaking van de beruchte Rorschachtest. Ida kon er helemaal niets mee, zelfs niet na dertig minuten, waarop de psychologe razend werd. Ik kan me indenken dat de ambitieuze jongpsychologe bij de naïeve vrouw zo nooit aanwezigheid van neurotische perikelen kan bewijzen. Een buitenkans gemist. Ook kunnen wijzelf niets verifiëren aangezien voor de anamnese langdurig medisch beroepsgeheim van kracht is. Maar begrijp me goed, ik wil het geijl van Ida zeker niet goedpraten.

Herbertus overleed in 1955 (86) en de zich nu française-achtig noemende Jeanne-Marie Perquin-Gerris in 2014 (95).


Lees:

De fantasievolle Mariaverschijningen van Ida Peerdeman in de voormalige Thomaskerk aan de Rijnstraat te Amsterdam - 4e INTERNATIONALE GEBEDSDAG VAN DE VROUWE EN MOEDER ALLER VOLKEREN - Ooggetuigeverslag van een Verbazer - Amsterdam, 11 juni 2000

Huub Mous - De zondige Rivièra van het katholicisme 17-12-2012 

Huub Mous - Maria van de Rivierenbuurt 15-12-2012


J.A. Heitmann
email:








woensdag 11 april 2018

ERRES Radio KY176

ERRES radio uit 1938.

Werkt op korte golf (16-51m), middengolf (190-580m) maar lange golf (750-2000m) is uitgeschakeld. Grammofoonaansluiting, de stekker is dezelfde maat als nu een elektriciteitsstekker.
Zo kan je met een luidspreker in aan andere kamer op de radio geluid maken, wat wij als kinderen graag speelden. Platenspeler ingang. Een NEON knop.

Alleen de luidspreker vastsolderen, bij voorjaarsschoonmaak afgebroken.

Lange tuinantenne benodigd, was in de ouderlijke woning wel 50 meter.

Radiobuizen: EK2, EF9 en EBL1 (gelijkrichter).
Ik bezit reservebuizen.
Elektriciteitssnoer zit even binnenin.
Nieuwe fietslampjes binnen.
Binnen de dop van de EBL1 zat een component, dat ooit was uitgevallen. Ik heb toen het aansluitsnoer maar zonder dit gesoldeerd. De werking van de radio is niet belemmerd geworden.

De oorspronkelijke lichtbruine kleur hout met transparante beits zit onder de witte verf. Zie foto Radiomuseum.
Het partieel geluidsdoorlatend doek was oorspronkelijk lichtbruin maar is vergaan. Voor 1971 heb ik een blauw doek gekocht bij Aurora.
Met deze radio hoor je nog de Mexicaanse hond als buren tegelijkertijd afstemmen.

Model Duet KY176, Erres, Van der Heem NV, Den Haag, later door Philips overgenomen.


ERRES Radio KY176 Achterzijde vergroot
ERRES Radio KY176 Achterzijde
ERRES Radio KY176 Voorzijde

Doch de bezitter had zijn eerste woning al op 30 september 1931 en kreeg een partner op 26-11-1931 die hij eerst op 10-2-1931 huwde. Tot de woning in 1938 was er dus geen radiotoestel maar neem ik aan wel draadomroep. Vanaf mei 1943 verbieden de Duitsers zelfs het bezitten van een radiotoestel, omdat veel Nederlanders het toch stiekem doen. (AT 4-5-2018)

De aankoopprijs was in 1938/9 ƒ135, hetgeen in 2018 €1260 waard is. Voorwaar een vorstelijk bezit, vergelijkbaar met een goed geoutilleerde desktopcomputer!


Lees ERRES (Wiki).
Radiomuseum

Kosten: €900,- (jaar 2018),


Jos
email

dinsdag 13 maart 2018

Mini-Begraafplaats Plantsoen Buitenveldertselaan/Magerhorst in Buitenveldert

Een ondenkbaar wild plantsoentje is tesaam met meerdere plekken gefatsoeneerd en van een nieuwe aardlaag voorzien. Alle hulde, het geeft de wandelaar een fijn gevoel.

Maar een idee is hier een mini-begraafplaats van te maken, tegen extra onderhoudstarief.
en goed doorzichtig hek zodat de dieren geen toegang krijgen.
Heel fotogeniek.

Misschien moet de wet wel aangepast worden?
De belangstelling zal groot zijn.


Plantsoen Buitenveldertselaan/Magerhorst

Plantsoen Buitenveldertselaan/Magerhorst

Plantsoen Buitenveldertselaan/Magerhorst
 
Plantsoen Buitenveldertselaan/Magerhorst



donderdag 21 december 2017

Testament Ongekend met levende verhalen

Een groep zestigplussers vertelt, ieder op zijn manier, fragmenten uit hun leven. Er is een soort show met decor, licht en muziek van gemaakt teneinde de bezoekers te blijven boeien.
Ik kan niet anders zeggen dat het een geslaagd anderhalf uurtje is geweest want van de meesten heb ik nu nog kennis en herinnering. Er werd na afloop van elke voordracht een verzoek gedaan op een aantal vragen reactie te geven d.m.v. een uitgereikt schildje. Zo kon de leidster van het geheel een idee krijgen van de acceptatie of compassie der bezoekers.

De uitvoering werd gegeven in Het Huis van de Wijk De Boomspijker aan de Rechtboomssloot. Gelukkig was er een slakkenlift naar de derde verdieping.


Ida van der Lee is de organisatrice die een inleidend woord verrichtte welk ik bepaald schitterend Nederlands vond. Zij is qua voordracht en mimiek ook erg fijn om te zien. Ook na afloop van 'n acteur zei deze voorzitster adequate dingen maar zij heeft dan ook de schriftelijke tekst van de voordrachten onder ogen gehad.

Ida van der Lee's inleiding


De intimiteiten van de sprekers is soms verwonderlijk als ook verbijsterend, hun jeugd, hun gezin en vooral de allicht stuitende relatie met een der ouders. Een kind kan zich als ongewenst hebben gevoeld en blijft een groot stuk leven behept met een onverwerkt verleden. Noem het trauma maar dan denk je prompt aan therapie... Hoeveel erger kan een oorlogsherinnering niet zijn!
En warempel, de oorlog kwam ook ter sprake! Arbeitseinsatz, bombardementen boven het Duitse Rijk. Maar vooral de ouders, hun koeioneren, hun psychologische treiterij, zelfs het afpakken van een vriendin door de eigen vader. Een vrouw herwon haar vrijheid en zong (zeer muzikalerwijs!) 'n doordacht lied. Parijs was voor haar de bevrijding als 'n 25-8-1944. Een geboortige Turkse had angst voor haar man en verstopte zich in de kast. Toch is zij maar liefst dertig jaar gehuwd geweest (want scheiding door een vrouw ligt niet zo in hun cultuur, denk ik).

 

Dan een perfecte intimiteit met maar een paar woorden achter een doek. Verrassend goed bedacht.




Het schreeuwen en commanderen tegen het angstige kind. Plastisch voorgesteld door bewegende uitlatingen om iemand heen. Dat was wel even schrikken want de keelgeluiden klonken levensecht. Ik weet dat zij die worden opgesloten een slaafs gedrag gaan vertonen, er is geen enkele persoonlijkheid ontwikkeld. Maar ook kan een kind een onverschilligheid ontwikkelen ten behoeve van zijn eigen bescherming. Er zijn er die nog denken aan een commanderende leraar, aan een chicaneuse militaire officier of aan een vitterige bedrijfschef. Boze buren kunnen je woongenot vergallen. En dan niet te vergeten de macht van de ambtenaar.




Cor Bakker had de meest poëtische expressie, helaas wat te zachte stem, in zijn presentatie met ook hier zijn onverschillige vader. Cor trok zich terug in zijn droomwereld en ontsnapje met Elsje.

 

Het deed me denken aan mijn eigen vader die nauwelijks interesse toonde in mijn middelbare schoolstudie aan het Ignatius maar wel in een café zich trots toonde dat ik de beste van de klas was! O ja, heel veel katholieke achtergrond. Mijn ex-vriendin Irene Hagemans zei me eens over de (o) zo vrome huisgezinnen in Nijmegen dat er heel wat achter de muren zich afspeelt. Wat dan? "Breek me de bek niet open", was het resolute antwoord. Zelf werd ze gehumilieerd door haar moeder. Wat kunnen ouders hun kroost toch maken of breken, het laatste wel het meest. Het is onkunde of moedwil. Zijn kinderen überhaupt wel gewenst? Vele kinderen moeten 'n afgemeten portie eten. Dus hebben ze vrijwel altijd honger. Een vlucht uit het ouderlijk huis d.m.v. een gevonden liefde komt vaak voor. Maar dan komt de kater dat deze toch niet de ware is. Ik weet nog wie mij dit bekende. Elk mens heeft een stuk verleden. Wie heeft wel goed nagedacht of hij dit niet goed verwerkt heeft? Zouden velen niet 'n verleden negeren of willen vergeten? Maar mij is van Kant bekend dat je niet kan willen vergeten. Denk aan dat van Joden. Een zo 'n man lang geleden in café De Koningshut vertelde mij 's nachts zo geweldig te bedtrappen en te slaan. Het doemt toch op, op onverwachte momenten, en zet je voor het blok. Je moet schuimbekkend de strijd aangaan, vechten en je verdedigen tot je boven komt en er een nieuw licht opdoemt voor je bevrijding. Dan kan je zingen en de ramen wijd openzetten. Die kracht moet je vinden wil je overleven om de tweede helft van je leven 'n  tevredenheid of beter geluksgevoel geven dat je het waard bent in deze wereld te staan.

Door te vertellen wordt dit eigenlijk al je eigen therapie!

Er traden op:
Cor Bakker
Thérèse Bosman
Ans Brugman
Elly Overman
Sylvia van Steenis
Hatice Tumer
Mayke Vullings

met diverse technische medewerkers op de achtergrond.

Aan de 'n uur durende tafelgesprekken heb ik niet meegedaan.

Resterende foto's:


Cor Bakker achter de geluidsinstallatie

































 
De gehele cast, 28-12-2017. Toegevoegd 29-12-2017 Foto©Elsje




Mailto Jos Heitmann







donderdag 7 december 2017

Nederlandse en Duitse Sigarenbandjes eind 19e en begin 20e eeuw

De sigarenbandjes als hieronder vermeld kreeg ik als kind van de heer Hendrik Christiaan Peets te Amsterdam vóór 1955. Ik heb ze altijd als een kostbaarheid zorgvuldigerwijs bewaard.
Peets leefde van 1884 tot 1956, was van beroep fotografisch laborant.

Zijn zoon Hendrik Peets, geboren 1916, verhuisde naar Melick.

Diens zoon Donar W.H. Peets. geboren 1952, kan de onderstaande juweeltjes (terug-)krijgen.



























Losse en dubbele sigarenbandjes:





Mail to: Jos Heitmann