zaterdag 29 november 2014

Een Latijns Magnificat- in colore et scripto

Een gekalligrafeerd Latijns Magnificat:

MAGNIFICAT door Gerrit Bas

Bijbeltekst vermeld op de achterkant

De tekenaar-calligraaf is Gerrit Bas, zou werken als tekenleraar op 'n college. Helaas kan ik hem niet bereiken en is ook niets op het Net te vinden maar deze afdruk heb ik al zo lang in mijn kamer hangen dat ik het beeld graag nu met U wil delen. Het dient immers een hoger doel: een invitatie tot de mystiek van het Magnificat.

Zovele jaren had ik een geïmproviseerd lijstje gemaakt waardoor ik de door mij vergeten naam van de maker niet meer kon zien. Eerst onlangs heb ik een schier-passend raamwerkje gekocht doch moest ik 2 à 3 mm afknippen. Vervolgens bleek dat de prent niet recht op het papier is gedrukt geworden. Dat betekent een correctie tijdens het knippen. Eigenlijk is de prent dus een misdruk maar dit vergeef ik de maker. Kan zijn dat hij het een ander heeft laten doen die slordig is of niet ervaren.

Ik kocht deze prent op de Open Monumenten- en Orgeldag te Zwolle, d.d. 13-9-2003 in de Grote of Sint-Michaëlskerk. De kunstenaar had een tafel gehuurd voor verkoop.

Een ding is mij altijd dwars gebleven: de rode lijn en de gegolfde kleur is zo Barnett Newmans!







Gekleurde schaal met Paradijsvogel

Een fraaie schaal, waarschijnlijk geëmailleerd:






Erfstuk uit de ouderlijke woning.
Best kans een datering uit de 30er.
Een gekruist houten ondersteun, hier niet aanwezig.

Ooit gezien dat er rozen op een laagje water werden geschikt.

Ik ben vergeten de hallmark te bekijken, komt later.

Ter vergelijking:






donderdag 27 november 2014

Kim Kimberly as Korean Sunshine





Enlarged photo from Kim Kimberley
And the gift:
Florida Pink Queen Conch Sea Shell.

Florida Pink Queen Conch Sea Shell


St.-Petersburg, FL USA 1997-1998

Never forget

dinsdag 28 oktober 2014

Johannes (Harry) van Gelderen te Amsterdam 1883-1971

Harry (roepnaam) van Gelderen 

was een existentialist avant la lettre, bohemien, een kunstenaar met ongeregeld leven, en woonachtig op een zolderkamertje aan de Rustenburgerstraat te Amsterdam. Foto's aan de muur en een smoezelig bed waaraan een groot hangslot was bevestigd. Hij leefde altijd buitenshuis, kocht na 1945 in de gaarkeuken aan de Eerste van der Helststraat dagelijks een pannetje warme maaltijd en wandelde daarmee naar zijn kamer.

Data:
Vader Feike te Leeuwarden, moeder Agetta Christina Bunjes te Amsterdam. Geboren te Amsterdam op 5 februari 1883 en overleden te Amsterdam op 23 augustus 1971. Gehuwd geweest van 1907 tot 1920 (echtscheiding). Enig kind heeft in 1908 zes maanden geleefd.

Zijn afkomst:
Harry april 1945
Deze omschreef hij kort en bondig als "geboren in een zeepkistje in de Jordaan". De grootmoeder woonde aan de Bloemstraat. Misschien had hij wat meegekregen van zijn Friese (voor-)ouders die arbeidersberoepen als schoenmaker en kellner hebben gezien zijn latere intellectuele ontplooiing als autodidact op velerlei terrein. Hoewel Van Gelderen normaliter een Joodse naam is, zijn van vaderskant geen Joodse namen te vinden, van moederszijde geheel niet. Dan was zijn vadersfamilie tijdens Napoleon geseculariseerd. In de Bezettingstijd is hij derhalve niet als Joods aangemerkt geworden; zijn in 1920 gescheiden partner helaas wel. Harry had al vroeg een ouwelijk uiterlijk maar bezat wel een karakterkop. Tenor en zangerige stem met modulatie. Kon als causeur de aandacht trekken en houden. Had voortreffelijke omgangsvorm met vrouwen.

Zijn activiteiten:
Oorspronkelijk tekenen en schilderen op de Rijksacademie van Beeldende Kunsten te Amsterdam, alwaar hij tot op late leeftijd nog heeft geoefend in naaktmodellen. Je kunt hem beslist eeuwig student noemen: officieel ingeschreven van 1911 tot 1927, toelatingexamens in 1917 en 1935 maar van 'n eindexamen is mooi geen bewijs, ook heeft hij daarover nooit gesproken. Het kan zijn dat het verkeren in artistiek milieu
een welkome dag(in)vulling geeft met comfort van warmte, amicaliteit en koffie.
Olieverf herinner ik me niet, wel tekenpen en kleurkrijt. Harry liet zich erover uit het modernisme niet te waarderen: scheve neuzen, oren en ogen, nee, de oude Hollandse meesters bleven hem na aan het hart. Fotograaf met de boxcamera maar niet als professie. Alhoewel de vele toneelfoto's dit wel doet vermoeden. Verrichtte in zijn jonge jaren bureauwerk met kopiëren van teksten. Autodidact in moderne talen als Frans, Duits, Engels en later zich voornamelijk bezig gehouden met Spaans. Hiervoor ging hij nog lang naar de cursus. Een voordeel is dat je dan ook warm zit. Het Esperanto heeft hij ook beoefend maar hij zette zich af van die kunsttaal. Totdat... hij  met zijn eeuwig studentenschap bemerkte echt te oud te zijn geworden te midden van jonge studenten; tja, dan gevoel je je opeens eenzaam vergeleken met vroeger.
Ook speelde hij autodidaktischerwijze piano. Vond les voor kinderen op Hammondorgel niet goed omdat de klanken beter lijken dan ze zijn. Bezocht vaak de opera in de Stadschouwburg met zijn (later tot zijn droevenis liggen gelaten) toneelkijker voor een staanplaats op het schellinkje. Causeur, humorist, kende veel anekdotes. Observeerde mensen met hun zotternij: totus mundus agit histrionem. Rookte sigaren van merk Victor Hugo. Alcohol hoogstwaarschijnlijk niet. Kon met de holte van twee droge handen als een doedelzak krakend geluid maken.

Niettemin een bon vivant die zich omringde met razend knappe vrouwen: Hetty Gras, Van Bijnen en Sjaantje en Miep. Deze leerde hij kennen in Carré als lid van het operettekoor Die Haghezangers, 20er en 30er jaren, alwaar hij als zanger werkzaam was. De fotografie was privé. Deze zanggroep wordt ook vermeld in het 75-jarig Carré-herdenkingsboek: "De Dochter van de Tamboer-Majoor" was een permanent kassucces.

Op oude leeftijd moest hij toch naar het huis van Ouden van Dagen aan de Roeterstraat, iets mensonterends nu te bedenken, slaapzalen met vreselijk lastige mensen, hallen met hangende mensen, vol sigarettenrook. Hij had van de directie toestemming lange tijd afwezig te blijven omdat hij een paar goede adresjes had als huisvriend.

Zijn lievelingsuitspraak:
Natura artis magistra - De natuur is de leermeesteres der kunst. (Een eigenwijze man vertaalt dit modern met "leermeester" aangezien je ook niet meer spreekt van "dokteres".)

Anecdotes:
Het verhaal van de vader op de ezel, de zoon loopt ernaast. Mensen zeggen er wat van dat de zoon moet lopen. Dan de zoon op de ezel en de vader ernaast. Weer bekritiseren de mensen. Dan beiden lopen naast de ezel. Moraal van het verhaal: Als je gehoor geeft aan wat ze zeggen kom je tot niets!
Zo schilderde hij eens de zoolrand van zijn schoenen met een opvallende kleur. De mensen keken.
In het oudemannenhuis met slaapzalen waren er die uitsluitend wilden sarren, als tijdsbesteding.
Maakte twee krijttekeningen van Spaanse landhuizen met üppige natuur. Deze hebben jaren in huis gehangen. Doch in Spanje is hij nooit geweest.
Liet zijn toneelkijker per ongeluk liggen en was bedroefd.
Het laatst zag ik hem in de toneelzaal van het Koloniaal Museum alwaar Indra Kamadjojo optrad. Hij had een jong meisje bij zich van een bevriende Indische vrouw, waar hij net zoals bij ons gastvrij werd ontvangen.
Helaas toch wel wat parasiet veelal vlak na het eten te komen en restjes te mogen nuttigen.
Ik bracht Harry vaak naar de tram bij de Van Woustraat. Onderweg verhaalde hij hoe zijn echtgenote hem meermaals met spoed liet terughalen. Er bleek niets aan de hand te zijn. Maar de vrije man was ook altijd en eeuwig van huis! Na de onvermijdelijke scheiding was er nooit contact meer, misschien is ze wel vergast, zei hij droogjes. Inderdaad is die vrouw in het K.Z. Auschwitz omgekomen. Deze informatie gaf ik later door aan een website Joods Monument.


Een zachtmoedig man.


Harry vervaardigde ook de foto's van:

Johanna Hendrika Gras in The Four Cantorias 

Johanna Hendrika Gras in het Apachenummer van de revue 

Die Haghezangers

 

Foto's:  

Op meerdere foto's is de zangeres J.H. (Hetty) Gras te zien als ook Van Bijnen, dochter van een vervaardiger en/of verhuurder van toneelkleding. Op alle foto's wel onze Harry .




Een winkelier, J.H. Gras, H. van Gelderen en Van Bijnen voor het Kurhaus te Scheveningen medio 20er jaren




Harry van Gelderen op zijn kamer. De tekeningen van het model J.H. Gras zijn hier tweemaal te zien als ook vele toneelfoto's, jaren later merendeels modellen van op de Teken Academie

J.H. Gras, H. van Gelderen en rechts Van Bijnen voor het Kurhaus te Scheveningen medio 20er jaren


Harry van Gelderen poserend



Op het dak van Carré: iemand, Harry van Gelderen, J.H. Gras en nog iemand, eind 20er jaren



Harry van Gelderen, wel de jeugdigste foto, poserend

 

De door Harry vervaardigde toneelfoto's:

 

Die Haghezangers in theater Carré 1930-1931

 

Zie ook:

Ger Langeweg en de angstige Kluwen van Honden

 


Mailto

Jos 

 

 

 



zondag 14 september 2014

Het Melkmeisje met de kennelijk 350 jaar vormgegeven Melkkan

Melkmeisje Vermeer (1658)

Het Melkmeisje van Vermeer uit 1658. Ik weet nog welke griet ik deze prent gestuurd heb.
De kleur van het hesje is nauwelijks vast te stellen, ik houd het op citroengeel.
Zoveel brood en melk is bepaald een status maar waarom de opdrachtgever 'n meid laat schilderen is mij onbekend.


Dit boek lag op 11 september 2014 in de oude doos op straat. Mocht iets interessant zijn dan neem ik consequenterwijs maar een mee, ik heb immers geen archief in de kelder. Daarenboven moet je oppassen voor boosaardige beestjes.

Dr. J. van Arkel-Zegwaard Huisarts' herinneringen zijn in dialoogvorm opgeschreven. (1927, 202p) Ze zien er saai en langdradig uit maar ik heb nog niet eens goed gelezen. Een hoofdstuk dan maar meer ook niet. Het boek is ongedateerd, ik neem de datum over van elders. Opmerkelijk hier met tekeningen van Jan Sluijters Jr, boekillustrator (ook). Dit schenkt het boek iets meer van waarde.


 

 






Deze vloeistofkan lag op 12 september 2014 in de afvalcontainer bij het woonblok in renovatie. Het valt niet anders te verwachten dat er toch een klein gaatje in het glazuur zit. Helaas, maar van waarde spreken wij niet, wel van herkenning van de vaas hierboven...! De vormgeving is kennelijk ruim 350 jaar bestendig.



Enige tekeningen gescand uit kunsthistorisch oogmerk.







dinsdag 9 september 2014

Evenbeelden - dus niet-verwante personen die mogelijkerwijs je gelijken

Hoe vaak kwam het niet voor dat een collega bij Amstleven verklaarde op de weg naar zijn werk mijn evenbeeld gezien te hebben? Ik kon daarop niet antwoorden want ik ken dat evenbeeld immers niet anders dan in de spiegel te kijken.

Jos Heitmann
Essayist
Jos A. Heitmann 9-9-2014
Essayist

In Café Mulder was een geregelde bezoeker die veel op Stalin geleek. Een Duitser was sprekend Michail Sergejevitsj Gorbatsjov en om dit te accentueren schilderde hij zelfs de hemangiomen op zijn hoofd.Verder moet het niet te gek worden met vermeende gelijkenissen anders kan met data van de kalender ook wel de raarste koppeling gemaakt worden tot en met astrologie aan toe.

Deze twee vond ik in de loop der jaren, zelf ontdekt:

Bart Molenkamp
Ex-directeur gevangenis

Bart Molenkamp
Ex-directeur gevangenis

Hans Pot 
Schaakclub Aalsmeer


Hans Pot
Schaakclub Aalsmeer:

Hans Dorrestijn
Nederlands tekstschrijver, vertaler, schrijver en cabaretier
Geboren 16 juni 1940

Hans Dorrestijn
Nederlands tekstschrijver
Met dank aan Christa.


 José María Estévez
Jose(p) María Estévez.
foto Joan Ros

 Met dank aan Christa.

Prof. Dr. Hans Jansen 
Arabist

Johannes Juliaan Gijsbert (Hans) Jansen, geb. te Amsterdam 17-11-1942, overl. 5-5-2015
Niet helemaal mij gelijkend, laat staan mij nederige Spodderblogger prof Hans Jansen in kennis te evenaren, iets in de verte dan maar, indien ik daar ooit arriveer.

Frans Hals
~1583-1666

Schutterstuk


Frans Hals Banket Officieren Schutterij St.-George (1616). Frans Halsmuseum. De middelste officier is sprekend mij.
David Hilbert
Wiskundige te Göttingen

David Hilbert (1862-1943)

Christain Schmidt 
(vz NPD-Pankow)


Christain Schmidt. 1-2-2016 Prenzlauer Berg

Albertus Christiaan van Raalte  [1811-1876] 

Albertus Christiaan Van Raalte is the unquestioned leader of mid-nineteenth century Dutch immigration to Western Michigan, as well as the founder of what eventually became the City of Holland, Michigan.


Albertus Christiaan van Raalte  [1811-1876]

 

Hendrikus Josephus Maria (Hendrik) Wiegersma [1891-1969]

Arts-pictor 

 

Hendrik Wiegersma [1891-1969]

 Met dank aan Christa.





Wordt allicht vervolgd








maandag 21 juli 2014

St.-Franciscusschool Amsterdam - Verzamelde Foto's 1949-1956 e.a.

Van Hilligaertstraat 31 te Amsterdam.

Roomskatholieke Lagere School door de Broeders van Huijbergen (c.f.h.). 

De St.-Franciscusschool en de St.-Cornelisschool, tesamen in de groep Vredesscholen, zijn opgeheven, de bestaansdata zijn 1928-1975.

Voor uitgebreide informatie, zie:

Schoolherinneringen St.-Franciscusschool, AMSTERDAM 1949 – 1955 J.A. Heitmann pdf

De foto's dezer Beeldbank zijn jarenlang bijgewerkt maar niet systematisch gerangschikt.
(Klik dubbel op foto voor vergroting)



Broeder Augustinus (G.J. Panen, zie biografie onderaan) 5e klas 1953-1954. Jos Heitmann bovenste rij derde van links. Voor volledige opgave van de namen der scholieren zie de Schoolherinneringen J.A. Heitmann


Jan Willem Roskamhuis te Nunspeet zomer 1955. Links de heer P. G. van Hout, midden broeder Augusto of Augustinus (G.J. Panen) en verder de het echtpaar ("Vader en Moeder") met zoon dat het huis beheert. Het is Jos Heitmann die staat met zijn hand op de schouder van Nico Zaal.



St.-Franciscusschool Amsterdam 1e klas 1949-1950. Broeder Matthias. Jos Heitmann zit vlak voor het dubbelportret op de vensterbank


St.-Franciscusschool Amsterdam 2e Klas 1950-1951. Broeder Claudius. Jos Heitmann zit, meetkundig, de tweede van linker rand
Van de klassen 3 en 4 bezit ik geen foto.

Jubileum Hr. P.G. van Hout 25-jarig Schoolhoofd op 1 september 1949. Rechts zijn eerste vrouw Josephina A.M. van Horn (Overleden 28 juni 1951) en de twee dochters Josephina M. en Aldegonda M. De zoon Johannes A.M. op de  voorste rij, tweede van rechts. Broeder Augustinus tweede rij, tweede van rechts




Tweede huwelijk van de hoofdonderwijzer P.G. van Hout, in conventionele snit, met Bernardina (Bep) Geertruida Groenendal, geb. 2 juli 1899, op 19 juli 1955. De locatie is de ingang van de pastorie van de Vredeskerk aan de Pijnackerstraat te Amsterdam.  De gehurkte pilaarheilige boven op de stenen muur is niemand minder dan Jos Heitmann (12 jr), de vermaarde schrijver dezes. Zie, dat hij hetzelfde bloesje aan heeft als op de vorige Roskamfoto! Het plooirok-meisje onder hem is zijn zusje Hanny (10 jr). Zie, dat rustige jongetje rechtsonder, absoluut schitterend!



Jubileum 40-jarig (hoofd-)onderwijzersschap op 12 mei 1956 van de heer P.G. van Hout. Zie de pauselijke  onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice die hij in 1955 al droeg. Naast hem, van hieruit gezien, links dochter Josephina en rechts zijn 2e vrouw, dan dochter Aldegonda en verder zijn broer Johannes A.A. Van Hout. Een zoon Hans is wel aanwezig, misschien deze uiterst rechts, Paul zat in Nederlandsch Indië. Vooraf  de toneeluitvoering in Pax gaf ik namens de St.-Cornelisschool de jubilaris een doos sigaren en hield ik een toespraak (zie Herinneringen St.-Franciscusschool) en kreeg de invitatie in de middag aanwezig te zijn bij het toneelstuk in Huize Pax aan de hand van broeder Augustinus.




St.-Franciscusschool. Bovenste rij: links broeder Matthias, 2e klas; Onder tweede van links broeder Matthias, 1e klas, daarnaast Poulus van Hout 6e klas, hoofdonderwijzer, rechts van hem broeder Augusto, 5e klas (zie verder)

Een schoolliedje o.l.v. Van Hout

Een ander schoolliedje o.l.v. Van Hout

Een gezellig samenzijn van Poulus van Hout en kinderen met broeder Augusto




 Jan Willem Roskamhuis, Nunspeet met broeder Matthias en P.G. Van Hout



Jan Willem Roskamhuis met P.G. Van Hout en broeder Augustinus


Jan Willem Roskamhuis met P.G. Van Hout en broeder Augustinus


Met de heer P.G. van Hout en een bisschop


Broeder Paulinus Nota 1950


Vredesscholen  Het Amsterdamse broederhuis aan de Van Hilligaertstraat dat van 1928 tot 1975 bewoond is geweest. In de Bezettingstijd verblijf voor de Duitse politie. In 1980 zat hier de Bhagwanbeweging in
Het klooster van de Broeders van Huybergen wat naast de kerk verrees. Bron: Katholieke Illustratie 24 oktober 1928

Herdenkingstegel Koningin van de Vrede B.V.O. Vredeskerk 1918-1958. Beschadigd exemplaar: inkt op geglazuurde laag geweest. Randen zijn wel gaaf.

Poulus van Hout ronselt handtekeningen voor de bouw van de rooms-katholieke school, 27-1-1923

De bouw is begonnen, Poulus van Hout op de steiger, boven, derde van links



De nieuwe R.K. school van De Vredeskerk te Amsterdam door Mgr. Stroomer, deken, plechtig ingewijd. Bron: Katholieke Illustratie 8 september1926


Vredesscholen Hr P.G. van Hout, eerste rij, eerste van links, bij een onbekende feestelijke bijeenkomst. Moet wel vóór 1-1-1939 zijn toen eerst broeder Augusto op de St-Franciscusschool kwam werken; deze staat er niet op!


Vredesscholen. Het Roomsche blok in de Vredesparochie te Amsterdam-Zuid bestond uit een kerk, twee kloosters en drie scholen 1935. Inwijding 30 augustus 1926, opening en start 8 september 1926


Vredesscholen Hr P.G. van Hout, eerste rij, tweede van links, bij een onbekende feestelijke bijeenkomst alsmede aanwezig broeder Augusto (Augustinus), tweede rij, tweede van rechts (G.J. Panen). Als de jubilaris de midvoor is dan betaamt het hem niet feestelijke kleding aan te doen. Vandaar de verwarring. We zien dus de aanwezigheid van drie lekenleraren op een broederschool. Foto vermoedelijk uit ná 30er- in 40er jaren aangezien in de 50er alleen Hr Van Hout hoofdonderwijzer was. Het exterieur lijkt niet zo op de van de binnenplaats van het broederklooster, het zou 'n locatie aan het Dijsselhofplantsoen kunnen zijn alwaar na de Duitse bezetting van voornoemd gebouw door de school toevlucht werd gezocht. Zie Herinneringen.



Vreedesschoolen Inwijding IX 1926


Het desbetreffende krantenartikel. Inwijding Vreedesschoolen.
 

25-jarig Onderwijzersjubileum P.G. van Hout op 12 V 1941 met (1e) vrouw Maria van Horn en de twee meisjeskinderen Josephina (1928) en Aldegonde (1930). De twee zonen Alfonsus (1926) en Paulus (1925) zitten eerste rij, nl de tweede en derde van links. Van Hout zelf is geboren te Amsterdam op 16 VII 1896. Broeder Augustinus geheel rechtsboven.
Poulus van Hout is overleden te Amsterdam op 20 X 1979 in de leeftijd van 83 jaar.



Deze "kuische afscheiding" voor meisjes was in mijn tijd niet meer


Broeder Augustinus rechts midden

Links broeder Claudius, aan tafel NN, broeder Matthias, P.G. van Hout en broeder Augustinus


 
Broeder Augustinus geheel links













Tegen de Pasen 1954-1956 bezocht Piet van Egmond (1912-1982) het jongenskoor der Vredesscholen te Amsterdam om de voortgang der instudering van de Matthäus-Passion te controleren. Dat konden de jongens, want ook litanieën en een Latijnse mis werden door ons ingestudeerd. Ik zag de excentrieke man de auto uitstappen die een kapsel droeg van ponyhaar waardoor ik mijn lach niet kon bedwingen. Maar pas ja op, de man was ouderwets streng en bovendien een streng gelovig protestant, bovendien sprak hij op dominees-achtigerwijze gedecideerd. De uitvoeringen geschiedden in het Concertgebouw te Amsterdam, met radio-opnamen, alsmede bij de Stichting Bach-Comité te Aardenburg (Z.-Vl). Lid van het koor waren o.a. klasgenoot Nico Zaal en buurjongen Rob Bloemkolk (1944-2013)


Broeder Augusto/Augustinus; CV zie hieronder:


Aanvang St.-Franciscusschool dus 1-1-1939, kan helpen bij de datering sommiger foto's




Kloostervervoer in Huijbergen
     




Broeder Augustinus schreef onder eigen naam jeugdromans en toneelstukken. Dit detective-verhaal speelt op de Staartse en Steertse heide nabij Huijbergen, den Panen welbekend. Later maakte bij ook essayistisch werk met de naam van een pupil klasgenoot Laddrak erin verwerkt; we keken hier wel van op, namelijk van zo een ogenschijnlijke bevoordeling.
Een voorbeeld van in de tekst verwerkte godsvrucht


Overlijdensdata
De Heer P. G. van Hout is overleden te Amsterdam op 20 oktober 1979 (83 jaar).
Broeder Augusto (Augustinus) (G.J. Panen) is overleden te Huijbergen op 12 juni 1996 (82 jaar). 


Historische Informatie over de Vredeskerk en de St.-Franciscusschool.
(Deze is van De Vredeskerk) 


Pastorie Pijnackerstraat 9 in de 50er jaren:
Pastores: 
B.H.C. Hosman geb. 1888, van 1936 tot 1959;
A.V.M. Eijckelhof. geb. 1911, van 1959 tot 1978. 
Kapelanes: 
Th.J. Klaassen, geb. 1909, van 1942 tot 1956;
C.J. Graaf, geb. 1910, van 1950 tot 1960 overlijden.

 



De Parochiekerk van Onze-Lieve-Vrouwe Koningin van de Vrede, of kortweg Vredeskerk, Vredeskerkplein 1.

De bouw van de Vredeskerk werd op 13 februari 1923 begonnen; de inwijding volgde op 7 augustus 1924. De naam van de kerk moet ongetwijfeld in samenhang met de Eerste Wereldoorlog worden gezien.

De kerk is opgetrokken in een sobere stijl die aan romaanse architectuur doet denken. De neoromaanse stijl was in Nederland toentertijd een belangrijke trend in de katholieke kerkenbouw. De Vredeskerk heeft geen zuilen omdat de architect, Jos Bekkers, alle misgangers zicht op het altaar wilde laten hebben. Om dit te mogelijk te maken heeft de kerk een houten in plaats van een meer gebruikelijk gewelfdak.

De Vredeskerk bevindt zich in wat oorspronkelijk een hoofdzakelijk katholieke arbeidersbuurt was, in de volksmond "Papendorp" genoemd – zie de sets Papendorp - complex Amsteldijk en Papendorp - complex Het Oosten. Hij staat op de hoek van een blok (omsloten door Pijnackerstraat, Van Hilligaertstraat, Ferdinand Bolstraat en Cornelis Troostplein) dat oorspronkelijk voor het overige uitsluitend katholieke scholen, kloosters en dergelijke omvatte, de meeste eveneens door Jos Bekkers ontworpen.

Papendorp, dat ook in de vroege jaren '20 is gebouwd, maakte deel uit van de uitbreidingen die Amsterdam op dat moment doormaakte: het gebied ten zuiden ervan was nog onbebouwd. De uitbreiding betekende ook dat het katholieke bevolkingsdeel toenam en dat de parochie van de kerk die zich het dichtst bij Papendorp bevond, Sint-Willibrorduskerk, te groot werd. In 1918 werd een nieuwe parochie gesticht en er werd geld bijeengebracht voor een nieuwe kerk ter ontlasting van de Sint-Willibrorduskerk.

In eerste instantie kreeg de architect Jan Stuyt de opdracht een ontwerp te maken, maar de kerk met een koepel en een vrijstaande kerktoren die hij ontwierp werd te duur bevonden. Vervolgens werd een wedstrijd uitgeschreven waaruit het ontwerp van Jos Bekkers als winnaar tevoorschijn kwam. Bekkers (geboren in 1892) was zijn loopbaan begonnen in het architectenkantoor van Eduard Cuypers en dat van zijn vader, Peter Bekkers, wiens kantoor hij in 1910 overnam. Net als zijn vader bouwde Jos Bekkers verscheidene kerken, maar ook andere godsdienstige gebouwen, zoals pastorieën, kloosters en katholieke scholen. Tot zijn eerdere ontwerpen behoort de kerk aan de Admiraal De Ruijterweg die bekend is als de Boomkerk (1911) en waarvan de toren lijkt op die op de zuidwestelijke hoek van de Vredeskerk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Bekkers om onduidelijke redenen door de Nazis gearresteerd; hij stierf in januari 1945 in het concentratiekamp Buchenwald.

De Sint-Willibrorduskerk, op de hoek van de Ceintuurbaan en de Amsteldijk, werd in 1970-1971 afgebroken nadat er in de Van Ostadestraat een nieuwe kerk in gebruik was genomen. Vanwege het dalend aantal kerkgangers werd deze parochie later samengevoegd met die van de Vredeskerk (met andere woorden: de moederparochie ging op in haar dochter). De Vredeskerk werd daarmee het enige nog functionerende kerkgebouw in de Pijp.

De vele glas-in-loodramen in de kerk werden in de loop der jaren aangebracht. Vanaf de jaren '70 werden verscheidene gedeelten van de Vredeskerk gerestaureerd, het meest recent de hoofdtoren (2007) en het dak (2008-2009).

Tegenwoordig is de Vredeskerk een gemeentemonument.

(Deze tekst is van de Vredeskerk.) 







J.A. Heitmann



Valkhof 26 /HS

1082 VJ AMSTERDAM-Buitenveldert

Nederland



Tel:    +31206443351

Mob:  +31644341109

Inzendingen foto's zijn welkom:
mailto jaheit59@xs4all.nl